شعر فارسی آیات غمزه

ای کاش که جمعه ی سپیدی برسد

بیژن ارژن — Thu, 04 May 2017 12:04:00 GMT

ای کاش که این در به کلیدی برسد
با سردی دی، سبزه ی عیدی برسد
این جمعه سیاه بود و آن جمعه سیاه
ای کاش که جمعه ی سپیدی برسد

مشتی تخمه دهانشان را بسته است

بیژن ارژن — Thu, 06 Aug 2015 03:27:00 GMT

دنیا در دست خواب گردان ها بود

صحرا مسخ سراب گردان ها بود

مشتی تخمه دهانشان را بسته است

این قصه ی آفتاب گردان ها بود

دنیا چو وفا نمی کند دین مفروش

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:45:00 GMT

دنیا چو وفا نمی کند دین مفروش
یعنی که شرف به مزد ننگین مفروش
شرمت بادا...سر حسین بن علی است
خورشید به سکّه ی سفالین مفروش

اینجاست دست عقیل هم می سوزد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:43:00 GMT

اینجاست دست عقیل هم می سوزد
ابراهیم خلیل هم می سوزد
می گفت دگر نمی توانم آمد
یعنی پر جبرئیل هم می سوزد

ما هم به علی خوشیم و اولاد علی

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:40:00 GMT

هرگز نرود ز سینه مان یاد علی
ضرب المثل عدالت و داد علی
هر کس به کسی خوش است در زندگی اش
ما هم به علی خوشیم و اولاد علی

اول بودی اگر چه آخر بودی

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:38:00 GMT

هر چند که آخرین پیمبر بودی
از هر چه که آمده است برتر بودی
حرف اول، کلام آخر ای یار!؟
اول بودی اگر چه آخر بودی

کوتاه ترین راه رسیدن به خدا

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:34:00 GMT

دادند به حکمت و به لطفی به شما
از این همه سوره، سوره ی کوثر را
کوتاه ترین سوره ی قرآن، یعنی
کوتاه ترین راه رسیدن به خدا

او سیب گلاب باغ پیغمبر بود

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:32:00 GMT

زهرا(س) از هر چه گفته آمد، سر بود
ما دیگر گفته ایم و او دیگر بود
پیوند گل محمدی با سیب است
او سیب گلاب باغ پیغمبر بود

از پنج تن آل عبا بنویسد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:30:00 GMT

یا از شهدای کربلا بنویسد
یا داغ دل فاطمه(س) را بنویسد
این پنج انگشت، مثل هم نیست ولی
از پنج تن آل عبا بنویسد

از مرگ، کسی جان به سلامت نبرد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:27:00 GMT

روزی برسد که دوست، نامت نبرد
دشمن نشناسدت، به دامت نبرد
روزی برسد که عاقبت می آید
از مرگ، کسی جان به سلامت نبرد

خط اول بود که پایش را برد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:23:00 GMT

خط اول بود که پایش را برد
خط خورد گلویش و صدایش را برد
دارد کفش من و تو را می دوزد
کفّاش، که جنگ، کفش هایش را برد

آتش، همه ی کتاب هایم را خواند!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:21:00 GMT

این عشق، کتابِ خواب هایم را خواند
صحرایی شد، سراب هایم را خواند
در سینه، کتابخانه ی سوخته ای است
آتش، همه ی کتاب هایم را خواند!

بی روی تو درد بر سرم ریخته باد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:19:00 GMT

بی روی تو درد بر سرم ریخته باد
بی آینه، گرد بر سرم ریخته باد
من بی تو بمانم؟آه...نفرین! نفرین!
خاکستر سرد بر سرم ریخته باد

در گوشه ی آه، بی صدا آب شدیم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:18:00 GMT

در گوشه ی آه، بی صدا آب شدیم
در کُنج فراموشی ها آب شدیم
دو تکّه ی یخ درون لیوانت بود
دو تکّه ی یخ کجاست؟ ما آب شدیم!

آواز کلاغ را خدا بد ننوشت

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:14:00 GMT

او شوم نبود، این گناه از ما بود
پرهای سیاه او سیاه از ما بود
آواز کلاغ را خدا بد ننوشت
ما بد خواندیم، اشتباه از ما بود!

ای کاش که پرواز تو را می فهمید

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:12:00 GMT

ای کاش که پرواز تو را می فهمید
از حنجره ات، راز تو را می فهمید
ای کاش قفس مثل تو بال و پر داشت
تا معنی آواز تو را می فهمید

آن روز نگاه ما گره خورد به هم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:11:00 GMT

آن روز نگاه ما گره خورد به هم
یا بال پرنده ها گره خورد به هم
باران پرنده بود و باران نگاه
دستان من و تو تا گره خورد به هم

پایینم و اعتبار بالا به من است

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:09:00 GMT

قطره قطره، کلام دریا به من است
خاکم؛ خاکی که نام صحرا به من است
مثل امضای کوچکی می مانم
پایینم و اعتبار بالا به من است

چه قهوه ی تلخی است ننوشیدن تو!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:08:00 GMT

عطر گل چای، ریخته بر تن تو
سرشار از گل، بهشت پیراهن تو
با این شکر سرخ که بر لب داری
چه قهوه ی تلخی است ننوشیدن تو

این شعر، چهارپایه ی کوتاهی است

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:06:00 GMT

پشت دیوار، چشمه ای و ماهی است
یا خلوت عاشقانه ی دلخواهی است
دست تو به میله های دیدن نرسید
این شعر، چهارپایه ی کوتاهی است

عکس مولا هنوز بر دیوار است

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 12:03:00 GMT

دیوار کجاست؟ سَر به سَر آوار است
آواره ی دشت های بم بسیار است
با این که تمام سقف ها ریخته اند
عکس مولا هنوز بر دیوار است

هر لحظه دَم از نفاق با هم بزنند

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:55:00 GMT

هر لحظه دَم از نفاق با هم بزنند
یا حرفی از این سیاق با هم بزنند
یک بار نشد عقربه های ساعت
یک دور به اتفاق با هم بزنند!

در شیشه گذاشتند؛ آدم ها را

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:54:00 GMT

شن های روان و ساعت دنیا را
در شیشه گذاشتند؛ آدم ها را
زین روی به آن روی...چه می گردانند؟
این ساعت کهنه ی شنی را؛ مرا را!

«نان گرم و تازه نمی خوای آقا»؟

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:49:00 GMT

«نان گرم و تازه نمی خوای آقا»؟
آن دختر نان فروش، دستانش را
به سوی همه دراز می کرد وَ تو
در ماشینت به فکر کیک فردا...

تا چشمه نجوشید، سرازیر نشد

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:48:00 GMT

تا چشمه نجوشید، سرازیر نشد
در ذهن تو رودخانه تصویر نشد
با حرف زدن کسی به جایی نرسید
با گفتن نان هیچ کسی سیر نشد

بین من و تو تمام شد هر چه که بود

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:45:00 GMT

عشق من و تو حرام شد هرچه که بود
قربانی انتقام شد هر چه که بود
دیگر حرفی نمانده با هم بزنیم
بین من و تو تمام شد هر چه که بود

ما هم دل مان خوش است آدم هستیم!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:39:00 GMT

بی چاره تر از آدم و عالم هستیم
ماتم زده ای مثل محرّم هستیم
نه گندمی و نه یار گندم گونی
ما هم دل مان خوش است آدم هستیم!

می دانستم، شما نمی دانستید!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:37:00 GMT

از دوست به جز وفا نمی دانستید
او را از خود جدا نمی دانستید
پایان تمام دوستی ها را من
می دانستم، شما نمی دانستید!

از فاصله ها هیچ نمی دانستم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:35:00 GMT

از فاصله ها هیچ نمی دانستم
از کار خدا هیچ نمی دانستم
آن روز که در کنار هم خوش بودیم
من قدر تو را هیچ نمی دانستم

آمد به سرم از آنچه می ترسیدم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:33:00 GMT

آن روز که رفتن تو را می دیدم
از گریه چو برگ بید می لرزیدم
ترس من از آن بود که روزی بروی
«آمد به سرم از آنچه می ترسیدم»

دیروز غروب، شاعری خود را کشت

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:27:00 GMT

با رفتن تو، به زندگی کردم پشت
من ماندم و حلقه ی طنابی در مشت
بگذار که فردا برسد، می شنوی؛
دیروز غروب، شاعری خود را کشت

من شعر برای دل خود می گویم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:15:00 GMT

در شعر، من از مشکل خود می گویم
از عشق و دل غافل خود می گویم
خواهی بپذیر دوست، خواهی نپذیر
من شعر برای دل خود می گویم

این کوپه جدا شد از قطاری که تویی

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:13:00 GMT

پاییز شدم از آن بهاری که تویی
آواره شدم در آن دیاری که تویی
بازیّ قطار بچگی هامان، آه...
این کوپه جدا شد از قطاری که تویی

ما هر چه زدیم، بر در بسته زدیم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:10:00 GMT

ما سنگ تو را به سینه ی خسته زدیم
در عشق، به هر قبیله و دسته زدیم
از لطف، دری به روی ما باز نشد
ما هر چه زدیم، بر در بسته زدیم

بگذار بدانند که عاشق هستیم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:08:00 GMT

ما شاخه ای از ایل شقایق هستیم
با دردسر عشق، موافق هستیم
در پرده چرا سخن بگویم؟ حاشا!
بگذار بدانند که عاشق هستیم

امشب به خدا نمی گذارم بروی

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:06:00 GMT

می خواهی از این کلبه ی تارم بروی
این گونه غریب، از کنارم بروی
یک لقمه ی نان هست که با هم بخوریم
امشب به خدا نمی گذارم بروی

فردا چه به روزگارمان می آرند؟!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 11:01:00 GMT

یک روز بلا بر سرمان می بارند
یک روز دگر، عزیزمان می دارند
کس هیچ ندانست و نخواهد دانست
فردا چه به روزگارمان می آرند؟!

اندازه ی مرغی، من و تو ما نشدیم

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 10:59:00 GMT

بی هم همه گم شدیم، پیدا نشدیم
تنها بودیم، فکر تن ها نشدیم
سی مرغ یکی شدند و سیمرغ شدند
اندازه ی مرغی، من و تو ما نشدیم

دنیای من و تو مثل هم نیست رفیق!

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 10:57:00 GMT

نقطه، کلمه جای خودش را دارد
در هر جا معنای خودش را دارد
دنیای من و تو مثل هم نیست رفیق!
هر آدم، دنیای خودش را دارد

دنیای بدی برای خود ساخته ای

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 10:55:00 GMT

عاشق شده ای، خیال پرداخته ای
دنیای بدی برای خود ساخته ای
آن گونه که فکر می کنی نیست رفیق!
آدم ها را هنوز نشناخته ای

سالی دو هزار سال پیرم کردی

بیژن ارژن — Sun, 27 May 2012 10:51:00 GMT

باران آمد که تو اسیرم کردی
بید مجنون سر به زیرم کردی
ای عشق! مگر چه کرده بودم با تو؟
سالی دو هزار سال پیرم کردی